Pierwsze trzy edycje Italian Open rozegrano na Mottarone, jedno pole leży na wysokości 2 035 metrów, a w Turynie jest dziewięciodołkowe pole, na które wchodzi się za 25 euro. Oto jak odnaleźć się między Turynem, winnymi wzgórzami a Lago Maggiore.
Piemont nie jest regionem, który zagraniczny golfista pakuje do walizki jako pierwszy, i ma to swoją zaletę. Są tu pola z historią (Claviere powstało w 1923 roku, Stresa gościła Italian Open w 1926), 36 dołków projektu Roberta Trenta Jonesa seniora u bram Turynu, parkland na morenie Serra d'Ivrea na wysokości 590 metrów i latem trasa na stokach narciarskich powyżej dwóch tysięcy metrów. Wszystko to przy opłatach green fee, które w cennikach klubów często mieszczą się między 50 a 70 euro.
Trasa podąża za geografią: Turyn, winne wzgórza, Biellese, Lago Maggiore i alpejskie miejscowości. Ceny pochodzą z cenników klubów, z rokiem tam, gdzie klub go podaje; te bez roku należy potwierdzić przed rezerwacją.
Jak wygląda piemoncki golf: cztery obszary, cztery charaktery
Najbardziej przydatny sposób myślenia o Piemoncie to podział na obszary, bo każdy ma inny golf.
- Turyn i okolice. System pól miejskich i parkowych: dwa 36-dołkowe w dawnym rezerwacie łowieckim Sabaudów w La Mandria, dziewięciodołkowe w mieście, kolejne nad brzegiem Padu w Moncalieri.
- Langhe, Roero i Monferrato. Wzgórza obsadzone winoroślą i leszczyną, z polami często wciętymi w rolniczy krajobraz: Cherasco, Carmagnola, Poirino, Fubine, Tassarolo.
- Biellese i Canavese. Balkon Serra d'Ivrea, z Biella Le Betulle jako ogólnokrajowym punktem odniesienia.
- Lago Maggiore i Verbano. Pola górskie i jeziorne między Stresą, Verbanią i Premeno, z wyspami Boromeuszy w tle.
Osobno stoją alpejskie miejscowości Sestriere i Claviere, otwarte tylko latem.
Turyn i La Mandria: dwa 36-dołkowe pola i dziewięciodołkowe w mieście
Najsilniejszym ośrodkiem jest park regionalny La Mandria, dawny rezerwat łowiecki Sabaudów, w pobliżu Reggia di Venaria Reale. Współistnieją tu dwa bardzo różne kluby.
Royal Park I Roveri powstał w 1971 roku z woli rodziny Agnellich. Ma 36 dołków: Allianz Course, zaprojektowany przez Roberta Trenta Jonesa seniora (par 72, 6 566 metrów z tee mistrzowskich), który w latach 2009–2012 gościł Italian Open, oraz Allianz Bank Course autorstwa Michaela Hurdzana i Dany Fry z 2006 roku, bardziej otwarty i usiany stawami. Dołek 17 Allianz Course został w 2011 roku uznany przez Gazzettę dello Sport za „najpiękniejszy dołek we Włoszech”. Opublikowany cennik podaje 160 euro za rundę dla dorosłych (bez roku odniesienia), 80 dla osób poniżej 18 lat.
Circolo Golf Torino to doyen: założony w 1920 roku przez jedenastu członków, przeniósł się tutaj w 1956. Ma dwie trasy po 18 dołków, par 72: Blu (John Morrison, gospodarz Italian Open 2013 i 2014) oraz Giallo, na którym green czternastego dołka leży na wyspie. Klub przypomina, że Edoardo i Francesco Molinari tu dorastali; Francesco wygrał Open Championship w Carnoustie w 2018 roku. Goście płacą 120 lub 140 euro w dni robocze oraz 140 lub 160 w weekendy i święta, cennik bez roku.
Kto szuka czegoś prostszego, ma trzy alternatywy:
- Stupinigi, dziewięć dołków w obrębie Turynu, które klub przedstawia jako jedyne pole miejskie stolicy regionu: 25 euro za 18 dołków w dni robocze (cennik bez roku);
- Moncalieri, dziewięciodołkowe pole z 2002 roku w Parco delle Vallere, według klubu dziesięć minut od Turynu;
- Le Fronde w Avigliana, 18 dołków, par 71, u wejścia do Val di Susa, na terenie dawnej fabryki dynamitu, gdzie dołek 12 nazywa się „Il Nobel”.
Langhe, Roero i Monferrato: golf wśród winnic
Tu gra się w golfa, patrząc na rolniczy krajobraz. Golf Club Cherasco to parkland na 18 dołków, par 72, u zbiegu rzek Tanaro i Stura, z Langhe po jednej stronie i Monviso w tle; w jeziorach, jak opowiada klub, żyją karpie trawiaste i żółwie. Ostatni cennik online pochodzi z 2025 roku: od 65 do 80 euro w dni robocze dla osób niezrzeszonych, od 90 do 100 w weekendy. Klub jest zamknięty we wtorki, które nie są świętem.
W Carmagnola, w Roero, klub I Girasoli deklaruje, że zbudował swoje 18 dołków, par 71, bez przemieszczania ziemi: fairwaye z naturalnej trawy na pierwotnych falach terenu. Cennik obowiązujący od 1 stycznia 2026 podaje 50 euro w dni robocze i 65 w weekendy. W Poirino La Margherita (18 dołków, par 72) zdobyła w 2011 roku męski tytuł mistrzowski serii A1, a w wysokim sezonie 2026 pobiera 65 lub 85 euro od członków FIG, 80 lub 100 od członków zagranicznych.
Monferrato to ojczyzna Margara w Fubine: 36 dołków, par 72, dwie trasy (Glauco Lolli Ghetti ze słynnym pierścieniem wody na dołku 11 oraz nowocześniejsza La Guazzetta), 22 edycje Challenge Tour i dwa Ladies Italian Open. Cennik ze strony internetowej, bez roku, przewiduje 70 euro w dni robocze i 100 w weekendy i święta; w restauracji wieczorem mężczyźni muszą mieć długie spodnie i zakryte buty.
Dalej na wschód, wśród winnic Gavi, Golf Club Colline del Gavi (27 dołków) powstał 1 maja 1990 roku, po tym jak pierwsze pole treningowe zakończyło się porażką: teren był tak stromy, że piłki wracały z powrotem. Dziś klub pobiera 50 euro w dni robocze i 80 w weekendy i święta za 18 dołków. Niedaleko, w Capriata d'Orba, Villa Carolina oferuje 36 dołków dwóch różnych architektów: Cornish & Silva (La Marchesa) i Grahama Cooke’a (Paradiso).
Biellese i Canavese: Le Betulle, punkt odniesienia w skali kraju
Jeśli ma się zagrać tylko na jednym piemonckim polu o czysto sportowej jakości, Golf Club Biella Le Betulle jest wyborem najłatwiejszym do obrony. W 1956 roku architekt John Morrison powiedział założycielom, że na biellskim zboczu Serra d'Ivrea, największej moreny w Europie, może powstać najpiękniejsze pole w Europie poza Wyspami Brytyjskimi. Rezultatem jest par 73 na 6 534 metrach, na wysokości 590 metrów, które według klubu 18 razy wygrało ranking Top Ten magazynu Il Mondo del Golf.
Cennik 2026 za 18 dołków to 75 euro w dni robocze i 110 w weekendy i święta dla członków FIG, 90 i 130 dla pozostałych gości (z VAT). Na polu działa hotel golfowy, otwarty od marca do listopada. Od kwietnia do października pole jest otwarte codziennie; do 30 marca zamknięte w poniedziałki.
Dla preferujących dziewięć dołków: w Biellese jest Il Mulino w Cerrione, z ruiną siedemnastowiecznego młyna pośrodku fairwayu dołka 1, a w Canavese Golf Club San Giovanni dei Boschi na wysokości około 400 metrów, gdzie na dołku 9 tłem jest stare gospodarstwo Cascina Fantasia.
Lago Maggiore i Verbano: od Stresy do Bogogno
Piemoncki brzeg jeziora ma najbardziej zróżnicowane pola. Golf Alpino di Stresa na Mottarone nazywa siebie kolebką Italian Open: pierwsze trzy edycje, od 1926 roku, rozegrano tutaj, a w 1927 roku Percy Alliss wygrał po dogrywce, w której zagrał 67, rekord pola. Pole ma dziewięć dołków do rozegrania dwa razy (par 69); dołek 6 jest za pierwszym razem par 5, za drugim par 4. Cennik 2026 podaje 50 euro w dni robocze i 60 w weekendy i święta.
Golf des Iles Borromées, na wysokości około 600 metrów na płaskowyżu AltoVergante, ma 18 dołków, par 72 (6 122 metry), a z dołka 10 w pogodne dni widać drapacze chmur Mediolanu i cztery jeziora. Green fee 2026 wynosi 70 euro w dni robocze i 85 w weekendy i święta; w 2026 roku klub jest otwarty codziennie od 6 kwietnia do 31 października. Na przeciwległym brzegu, we Fondotoce, do Golf Sporting Club Verbania można dojechać pociągiem: stacja Verbania-Pallanza leży kilka metrów od wejścia. Za rundę na 18 dołków cennik 2026 podaje 55 euro od poniedziałku do piątku i 70 w weekend.
Dalej na południe, niemal na granicy z Lombardią, leży Bogogno Golf Resort: 36 dołków projektu Roberta Von Hagge’a, otwartych w 1997 roku, Conte (w stylu links) i Bonora (parkland). Od 2006 roku to jedyne włoskie miejsce pierwszego etapu Qualifying School europejskiej serii. Cennik 2026 waha się od 90 do 135 euro, zależnie od sezonu i dnia.
Na nocleg adresem odniesienia jest Villa e Palazzo Aminta w Stresie, naprzeciw wysp Boromeuszy. Hotel nie ma własnego pola, ale wskazuje dziewięć klubów partnerskich, najbliższe (Iles Borromées i Alpino) w odległości 5 kilometrów, a concierge rezerwuje green fee. Mediolan Malpensa jest oddalony o 45 kilometrów, według hotelu.
Sestriere i Claviere: golf na wysokości
Golf Club Sestrieres leży na wysokości 2 035 metrów, a regionalna organizacja turystyczna przedstawia go jako najwyżej położone pole w Europie. Zbudował je w 1932 roku Edoardo Agnelli z brytyjskimi architektami, a jego 18 dołków, par 65, biegnie po stokach, na których zimą odbywają się zawody narciarskie. W 1936 roku Henry Cotton wygrał tu Italian Open, uzyskując 268 uderzeń. Sezon trwa od czerwca do września; klub nie publikuje oficjalnego cennika, więc aby zarezerwować, trzeba zadzwonić pod numer 0122 799435. Nieco dalej, w Claviere (1923), dziewięciodołkowe pole należy do pięciu najstarszych klubów we Włoszech.
Kiedy jechać i jak się poruszać
| Obszar | Okres gry | Uwaga |
|---|---|---|
| Turyn, Langhe, Monferrato | marzec–listopad; niektóre pola, jak Colline del Gavi i Verbania, deklarują, że są otwarte zawsze | sprawdzić dzień zamknięcia (często wtorek) |
| Biella Le Betulle | otwarte codziennie od 1 kwietnia do 31 października | zamknięte w poniedziałki do 30 marca |
| Lago Maggiore | według okręgu turystycznego otwarte przez cały rok oprócz stycznia | Iles Borromées: 6 kwietnia–31 października w 2026 |
| Sestriere, Claviere | czerwiec–wrzesień | zimą stoki narciarskie |
Jeśli chodzi o loty, przydatnym lotniskiem jest Turyn Caselle dla Turynu, Langhe i Biellese oraz Mediolan Malpensa dla Lago Maggiore i Bogogno. Z Lago Maggiore do Monferrato i tak potrzebny jest samochód lub transfer: pola są rozproszone wśród wzgórz (wyjątkiem jest Verbania, dostępna pociągiem).
Ciekawostki
- Pole nad fabryką dynamitu. W Le Fronde, tam gdzie dziś gra się dołek 12, do lat pięćdziesiątych produkowano dynamit.
- Golf kupiony w 170 kawałkach. Teren Biella skompletowano w 1956 roku, kupując od około 170 właścicieli, we Włoszech, w których było zaledwie jedenaście pól na 18 dołków.
- Rekord 65. W 1965 roku Alfonso „Lillo” Angelini zakończył Torino Open wynikiem 65 uderzeń; rekord przetrwał do 1999 roku.
- Puchar truflowy. Kalendarz 2026 w Cherasco obejmuje Coppa del Tartufo Bianco d'Alba, 4 października.
Najczęściej zadawane pytania
Które jest najlepsze pole golfowe w Piemoncie?+
To zależy od kryterium. Pod względem tytułów i najnowszej historii Royal Park I Roveri (cztery Italian Open, 2009–2012) i Circolo Golf Torino; pod względem jakości trasy według prasy branżowej Biella Le Betulle, które według klubu 18 razy zajęło pierwsze miejsce w rankingu Top Ten magazynu Il Mondo del Golf.
Ile kosztuje green fee w Piemoncie?+
W cennikach klubów rozpiętość sięga od około 25 euro (Stupinigi, dziewięć dołków, bez roku) do 50–70 euro na większości pól 18-dołkowych; Bogogno w 2026 roku podnosi się do 90–135 euro, a Royal Park pobiera 160 euro. Zawsze należy sprawdzić aktualny cennik.
Czy można zagrać w golfa w Turynie, nie opuszczając miasta?+
Tak: Stupinigi to miejskie pole dziewięciodołkowe, a Moncalieri nad Padem leży według klubu dziesięć minut od centrum. Duże pola La Mandria znajdują się w Fiano, w pobliżu Reggia di Venaria.
Kiedy najlepiej grać w Piemoncie?+
Wiosną i jesienią w Turynie, Langhe i Monferrato. W Sestriere i Claviere gra się tylko od czerwca do września, natomiast okręg Lago Maggiore deklaruje, że pola są otwarte przez cały rok, z wyjątkiem stycznia.
Gdzie grać w pobliżu Lago Maggiore?+
Najbliższe Stresy adresy to Golf des Iles Borromées (18 dołków) i Golf Alpino na Mottarone (dziewięć dołków), oba w odległości 5 kilometrów od Villa e Palazzo Aminta według hotelu; w Verbanii jest Golf Sporting Club z 18 dołkami.
Gdzie w Piemoncie rozgrywano Italian Open?+
Na Mottarone (Stresa) podczas pierwszych trzech edycji, od 1926 roku; w Sestriere w 1936; potem w Circolo Golf Torino (1999, 2013, 2014) i w Royal Park I Roveri (2009–2012).
