Golf Club Le Fronde

Pole rozciąga się na 70 hektarach, częściowo pagórkowatych, częściowo płaskich, tuż przy terenie poprzedzającym jeziora Avigliana. Projekt powierzono w 1973 roku Johnowi Harrisowi, który wytyczył 18 dołków, wykorzystując naturalne ukształtowanie terenu. Par 71 przy długości około 6 000 metrów nie powinien zmylić: według klubu jeziora, bunkry i wiekowe drzewa wymagają bardzo uważnej gry, a greeny trzeba czytać starannie, bo na kilku dołkach delikatność puttu może zrujnować wynik.

Każdy dołek ma swoją nazwę. 1, Il Musiné, to krótki par 4 o długości 326 metrów, dogleg w prawo z outem po prawej stronie i około 15 metrami różnicy poziomów między fairwayem a greenem. 2, La Sacra, nosi nazwę od Sacra di San Michele i jest parem 4 o długości 419 metrów, drugim pod względem trudności (handicap 2), z wąskim uderzeniem startowym w dół. 11, Il Lago, to par 3 o długości 164 metrów, bronione przez dwa bunkry, ale prawdziwym problemem jest silne nachylenie greenu. 12, Il Nobel, to par 4 o długości 354 metrów, lekko opadający; 13, Il Bunker, to par 5 o długości 487 metrów z podwyższonym greenem i dwoma głębokimi bunkrami.

Każdy dołek, jak przypomina klub, oferuje inną panoramę gór doliny, a na czele z nich Rocciamelone.

Cennik na stronie internetowej, który nie podaje roku, wskazuje green fee za 18 dołków w wysokości 50 euro w dni powszednie i 70 w weekendy i święta; runda 9 dołków kosztuje 30 euro w dni powszednie i 35 w weekendy i święta. Wynajem wózka golfowego kosztuje 50 euro za 18 dołków i 25 za dziewięć. Klub oferuje także pakiet na dni powszednie dla dwóch włoskich członków federacji: dwa green fee za 18 dołków z wózkiem w cenie za 110 euro, do zarezerwowania e-mailem do godziny 12 dnia poprzedniego.

Pole jest otwarte od lutego do grudnia, a dniem zamknięcia jest wtorek; w poniedziałki klub zamyka się wcześniej, od godziny 17. Sekretariat czynny jest od 9 do 17:30. Strona nie podaje minimalnego handicapu: warto zapytać o niego w sekretariacie (011 9328053) przy rezerwacji.

Założycielem był Giuseppe Maggiora, który na początku lat siedemdziesiątych urzeczywistnił swoje marzenie o polu golfowym u wylotu doliny Susa. Budynek klubowy, zaprojektowany przez architekta Toniego Cordero, składa się z dwóch brył połączonych portykiem z widocznymi drewnianymi belkami, z basenem pośród drzew, a na pierwszym piętrze mieści się sala do gry w karty. Klub ma bar i restaurację (011 9311340).

Golf School prowadzą profesjonaliści Simone Minuto, Riccardo Leo i Alessandro Merletti, z analizą wideo V1, radarem Flightscope i narzędziami Phila Kenyona, trenera Francesca Molinariego, do puttingu. Driving range ma stanowiska na trawie i na matach oraz strefę gry krótkiej; wstęp kosztuje 6 euro w dni powszednie i 10 w weekendy i święta.

• Pole zbudowane na fabryce dynamitu. Do lat pięćdziesiątych stała tu fabryka dynamitu Nobla: między dołkami wciąż wyłaniają się małe, ukryte kazamaty, a dołek 12 nazywa się właśnie Il Nobel.
• Drive sięgający Sacry. Według klubu Sacra di San Michele wydaje się w zasięgu dobrego drive'u, a dołek 2 nosi jej nazwę.
• Zmierzone greeny. Klub publikuje średnią szybkość greenów w 2026 roku, 2,95 metra na stimpmetrze, przy koszeniu na 3,5-4 mm.
• Wysokość 450. Na 450 metrach, jak wyjaśnia klub, lato jest chłodne i przewiewne, a jesienią nie ma mgły.