Circolo Golf Torino - La Mandria

Pole leży w parku regionalnym La Mandria, dawnym rezerwacie łowieckim Sabaudów, obok Pałacu Królewskiego w Venaria Reale. Klub podkreśla jedno: wszystko służy golfowi, bez dróg i budowli wzdłuż dołków.

Pole Niebieskie, 18 dołków par 72, powstało w 1956 roku według projektu architekta Johna Stentona Fleminga Morrisona, wybranego, by przekształcić fragment lasu La Mandria w „najpiękniejsze pole golfowe swojej epoki”. Rozegrano tu Italian Open 2013 i 2014. 6 to najtrudniejszy par 4 (handicap 1), 15 najdłuższy par 5, a na finiszu 16 to długi par 3 z greenem otoczonym bunkrami i strumieniem dwadzieścia metrów przed nim.

Pole Żółte, również 18 dołków i par 72, powstawało etapami: jego drugie dziewięć wykonano w 1967 roku według projektu Anglika Johna Harrisa. Tu główną rolę gra woda: na 14, panoramicznym par 3, green leży na wyspie za jeziorem, a na 10 jezioro po lewej czyni delikatnym uderzenie z tee na par 5.

Obok obu pól jest dziewięciodołkowy Pitch and Putt, dostępny tylko dla członków, także bez handicapu.

Klub ma stronę poświęconą gościom, z cennikiem bez podanego roku: green fee kosztuje 120 lub 140 euro w dni robocze i 140 lub 160 w dni świąteczne, meleks kosztuje 70 euro, wózek elektryczny 20, a wypożyczona torba 35. Strona nie wyjaśnia, od czego zależy różnica w cenie, dlatego przed rezerwacją warto zapytać w sekretariacie.

Informacji i rezerwacji można zasięgnąć, pisząc na [email protected] lub dzwoniąc pod numer 011 9235440. Ze strony nie wynika ani dzień zamknięcia, ani wymagany handicap.

Torino powstał w 1920 roku z inicjatywy jedenastu osób, z pierwszą siedzibą w dolnym Canavese, w pobliżu San Maurizio, na wrzosowisku używanym także do ćwiczeń wojskowych. W 1924 przystąpił do FIG, w 1927 przeniósł się do Mirafiori z dziewięcioma dołkami wewnątrz toru wyścigów konnych, w 1951 na Colle della Maddalena, a w 1956 do La Mandria. 1957 to rok otwarcia Circolo Golf Torino – La Mandria.

Dorobek jest, według klubu, najbogatszy we Włoszech. Klub gościł Italian Open 1999 (wygrane przez Szkota Deana Robertsona wynikiem 271 uderzeń, −17), 2013 (Julien Quesne) i 2014 (Hennie Otto), dwa ostatnie na polu Niebieskim, a także Międzynarodowe Mistrzostwa Włoch 2022, wygrane przez Filippo Ponzano na polu Niebieskim. Stulecie świętowano w 2024 roku.

Budynek klubu, zbudowany pod koniec lat pięćdziesiątych według projektu Attilia Berardiego, ma patio z widokiem na pole Niebieskie, salę kart, bilard i salę telewizyjną z wielkim ekranem; w Cascina Risera mieszczą się proshop, sala dla młodzieży i strefa fitness. Restauracją zarządza La Credenza, restauracja z gwiazdką z San Maurizio Canavese, ale wstęp mają tylko członkowie, z wyjątkiem wydarzeń specjalnych.

• Pole, na którym wyrośli Molinari. Edoardo i Francesco urodzili się i wyrośli na turyńskim polu; Francesco wygrał Claret Jug w Carnoustie w 2018 roku.
• Rekord, który przetrwał 34 lata. W 1965 roku Alfonso „Lillo” Angelini zakończył Torino Open rundą 65 uderzeń (dziewięć birdie, jedno bogey): rekord pola pozostał niepobity do 1999 roku.
• Dziewięć dołków na torze wyścigowym. W 1927 roku klub grał na Mirafiori, dzieląc teren z wyścigami konnymi.
• Menu z dwoma polami. Restauracja proponuje „Pole Niebieskie” kuchni piemonckiej i bardziej współczesne „Pole Żółte”.