Circolo Golf Venezia

Pole leży w Alberoni, na południowym krańcu Lido, na języku lądu między Morzem Adriatyckim a laguną wenecką. To par 72 o długości 6 039 metrów (6 199 z tee mistrzowskich) i, jak mówi klub, ma wiele cech linksów: bora i scirocco podnoszą poprzeczkę i wymagają kontroli gry, by trafiać na greeny dobrze strzeżone przez bunkry. Fairwaye kształtują jednak sosny nadmorskie, wierzby płaczące, topole i morwy, a precyzja z tee ma znaczenie.

Historia projektów toczy się dwutorowo. Pierwsze dziewięć, par 35, wytyczył szkocki architekt Cruikshank z firmy Maxwell M. Hart z Glasgow, z pracami rozpoczętymi w 1928 roku; kolejne dziewięć dodano według projektu C.K. Cottona, a par 72 jest grywalny od 1951 roku.

Na pierwszej dziewiątce wyróżniają się trzy par 3: 2, mierzący zaledwie 128 metrów, wymaga absolutnej precyzji; 5, zawsze smagany morską bryzą, wymaga długiego żelaza lub hybrydy; 9 jest „legendarny”, godny najlepszej tradycji linksów, z ślepym uderzeniem przechodzącym nad fortem. Druga dziewiątka jest dłuższa i obejmuje dwa znakomite par 5, 11 i 13, przed finałem złożonym z pięciu kolejnych par 4, wijących się wśród drzew ku małym, podniesionym greenom.

Godzinę startu zamawia się przez formularz online, w którym wymagane są klub macierzysty i handicap; ostateczna rezerwacja zależy od potwierdzenia sekretariatu, dostępnego pod numerem 041 731333.

W cenniku 2026 green fee za 18 dołków kosztuje 95 euro w dni robocze i 110 w weekendy i święta, z zimowym green fee za 60 euro obowiązującym codziennie od 1 listopada 2025 do 31 marca 2026. Za dziewięć dołków płaci się 60 i 70 euro, za juniorów 40 i 50. Są pakiety dziesięciu green fee na 18 dołków (800 euro, 700 tylko w dni robocze) zarezerwowane dla osób niebędących członkami i niemieszkających w Wenecji i na wyspach.

Do wypożyczenia: meleks za 50 euro na 18 dołków i 30 na dziewięć, wózek za 10, wózek elektryczny za 20, torba z wózkiem za 40; caddie dostępny na życzenie. Dla zimowych godzin klub podaje zamknięcie w poniedziałek.

Klub określa się jako pierworodny Wenecji Euganejskiej i jeden z najstarszych we Włoszech: założony w 1928, otwarty w 1930 tygodniem zawodów, którego chcieli pierwsi 25 członkowie, weneckie rodziny szlacheckie. Legenda głosi, że wszystko zaczęło się od gafy: w 1928 roku Henry Ford, który przypłynął do hotelu Excelsior z kijami, zapytał hrabiego Giuseppe Volpi di Misurata, gdzie można pograć, i usłyszał, że w Wenecji nie ma pola. Volpi, prezes CIGA, poszukał terenu i znalazł 100 hektarów w Alberoni, wokół austriackiego fortu obrony laguny.

Fort jest dziś klubowym domem, z szeroką werandą nad putting greenem i restauracją z kuchnią laguny. Rozegrano tu Italian Open (1955, 1960, 1974), pojedynek USA–Europa z 1978 roku, Vagliano Trophy (1989, 2001) oraz, od 1953 roku, Leone di San Marco dla amatorów. Driving range ma 20 stanowisk na trawie i 5 zadaszonych.

Obok pola rozciąga się obszar chroniony przez WWF, z wydmami i sosnowym laskiem z nasadzeń: wśród fairwayów spotyka się bażanty, czaple i nutrie.

• Gafa Henry'ego Forda. Według legendy klubu wizyta Forda w 1928 roku skłoniła hrabiego Volpiego do zbudowania pola.
• Dołek przechodzący przez fort. Na 9 uderzenie jest ślepe i przechodzi nad starym austriackim fortem.
• Nutrie wśród greenów. Pokazują się przy greenie 8 oraz przy stawkach 10 i 14.
• Siedem Open w stuleciu. Klub wymienia trzy Italian Open i cztery Italian Seniors Open.
• Niedawna plaża. Ta obok pola powstała po zaporze w Malamocco z 1872 roku.