Is Molas Resort

Pole mistrzowskie, par 72 o długości 6 383 metrów, otwarto w 1975 roku: Cotton, Pennink & Partners wytyczyli je według projektu Piera Mancinellego. Już rok później odbył się tu pierwszy Italian Open, wygrany przez Baldovina Dassù; w sumie rozegrano tu cztery edycje.

Dwa dołki zapadają w pamięć. 13. to „road hole”: fairway zwęża się do nieco ponad 25 metrów między bunkrem Sahara a jeziorem. Na 14. green jest niemal całkowicie otoczony wodą i ma kształt kontynentu afrykańskiego.

Dziewiątka Yellow dopełnia 27 dołków. Obsiano ją odporną na upał trawą Bermuda, a gra jest na niej możliwa ponownie od 31 grudnia 2025 roku. Instalacja nawadniająca całego kompleksu jest wymieniana, by ograniczyć zużycie wody o co najmniej 30%; 18 dołków jest już gotowych.

Godziny startu rezerwuje się online. Green fee za 18 dołków w dni powszednie kosztuje od 80 do 135 €, zależnie od sezonu. Akademia golfowa prowadzi naukę z użyciem TrackMan i analizy wideo oraz organizuje letni obóz dla juniorów; driving range kosztuje 15 €, a 25 € ze sprzętem; można też wypożyczyć buggy, wózki i komplety kijów.

Wszystkie 72 pokoje zostały gruntownie odnowione; te z widokiem na morze wychodzą na zatokę Nora, a pokoje rodzinne mieszczą do czterech osób.

Beach club resortu leży w zatoce Porto Agumu, kilka minut drogi stąd: 20 stanowisk plażowych i restauracja z tarasem o powierzchni 200 m², połączone z hotelem częstym transportem wahadłowym od czerwca do września. Transfer z lotniska w Cagliari można zamówić na życzenie.

Le Ginestre serwuje kuchnię śródziemnomorską z widokiem na morze, a La 19 Bistrot wychodzi zarówno na pole, jak i na morze. Do dyspozycji jest także restauracja beach clubu i bar przy basenie, La Pergola.

Pakiety Unlimited Golf na 3, 5 lub 7 nocy, z nielimitowaną grą na wszystkich 27 dołkach, obowiązują od kwietnia do października, z wyłączeniem lipca i sierpnia. Opcją jest także zima: resort wspomina o dniach z temperaturą często powyżej 15 °C w grudniu i styczniu, a klub publikuje stawki green fee na każdy miesiąc roku.

• Pole oczami mistrza. Resortowy przewodnik po kolejnych dołkach napisał Baldovino Dassù, zwycięzca pierwszego Openu rozegranego tutaj. Na 14. dołku radzi posłać piłkę nad Kapsztadem, gdzie green jest najszerszy; każde uderzenie wycelowane na zachód od Nigerii wymaga „precyzji zegarmistrza”.
• Piątka jest najtrudniejsza. To dołek o indeksie pierwszym i, zdaniem Dassù, prawdopodobnie najbardziej bezlitosny na polu: krzewy po obu stronach, out po lewej, jezioro, głęboki bunkier i samotne drzewo strzegące „kanionu” z ukrytym strumieniem.
• Siedemdziesiąt metrów wody. Na 9. driver zostaje w torbie, bo jezioro leży 230 metrów od tee; drugie uderzenie musi więc przelecieć 70 metrów wody na dwupoziomowy green.
• Bunkry w kształcie podkowy. Par 3 na 10. gra się nad jeziorem na green nadgryziony przez dwa bunkry w kształcie podkowy, zwane „bunkrami Is Molas”.
• Sardyński mur. 15. to „wall hole”, najdłuższy par 5 na polu, z outem za sardyńskim murem z suchego kamienia. Na 16. przy uderzeniu z tee trzeba liczyć się z „Beardies” z Is Molas.